Get Adobe Flash player

Επικαιρότητα

Ιέ μου, ιέ μου!

της Τ.Σ.

Και ήρθαν έτσι τα πράγματα που οι, κατά Μίκη, «γενναίοι άντρες και γυναίκες του Έβρου» βρέθηκαν να υπερασπίζουν λάθος σύνορα. Στα αεροδρόμια έπρεπε να βρίσκονται, για να μπλοκάρουν τις πτήσεις από Ιταλία, αφού από εκεί μας ήρθε τελικά ο ιός! Εντάξει, σε δεύτερη φάση και από τους «Αγίους» Τόπους. Αυτό μάλλον προβοκάτσια του βελζεβούλη πρέπει να ‘τανε…

Άσε που αυτός ο κορωνοϊός κατά τα φαινόμενα δεν κάνει ταξικές/κοινωνικές διακρίσεις, όπως δείχνει και το παράδειγμα του γνωστού εφοπλιστή/μιντιάρχη/ποδοσφαιρικού παράγοντα. Λαός και Κολωνάκι, στο ίδιο καζάνι. Τα ύστερα του κόσμου!

Για να σοβαρευτούμε, πάντως, πολλοί αναρωτιούνται γιατί άραγε ο κορωνοϊός χτύπησε τόσο άγρια τους γείτονές μας Ιταλούς, τη στιγμή που οι άλλες χώρες γύρω τους ούτε καν πλησιάζουν τους αριθμούς της Ιταλίας όσον αφορά κρούσματα και θανάτους. Ας δούμε λίγα μόνο στοιχεία και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Στην Ιταλία η υγεία είναι εντελώς «αποκεντρωμένη», με αποτέλεσμα οι σχετικές πολιτικές να αποφασίζονται σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα από κάθε περιφέρεια. Την τελευταία δεκαετία, ο κανόνας για τη δημόσια υγεία ήταν οι περικοπές και οι ιδιωτικοποιήσεις: κατά 37 δις συνολικά μειώθηκαν τα κονδύλια για την υγεία, κατά 70.000 περιορίστηκαν οι διαθέσιμες κλίνες στα νοσοκομεία, εκατοντάδες κλινικές και εργαστήρια έκλεισαν, γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό λιγόστεψαν δραματικά. Μεγάλο τμήμα της υγείας των Ιταλών πολιτών κατευθύνθηκε στους ιδιώτες. Κι όταν ο ιός χτύπησε την πόρτα της Ιταλίας (και μάλιστα ξεκινώντας από την πόρτα της πλούσιας Λομβαρδίας, που εδώ και χρόνια ελέγχεται από την ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά), με τις δημόσιες δομές αποσαθρωμένες και την ιδιωτική πρωτοβουλία απρόθυμη και ανέτοιμη να αναλάβει το κόστος αντιμετώπισης μιας τόσο σαρωτικής επίθεσης (η αυστηρή εφαρμογή των πρωτοκόλλων κοστίζει, τα διαγνωστικά κιτ είναι πανάκριβα, το κέρδος για τους ιδιώτες της υγείας σ’ αυτές τις περιπτώσεις ανύπαρκτο…), ήρθε ο Αρμαγεδδώνας. Να τονίσουμε, πάντως, ότι οι περικοπές δεν αφορούσαν μόνο τις περιφέρειες που ελέγχει η δεξιά. Οι «αριστερές» δεν υστέρησαν καθόλου σ’ αυτό τον τομέα.

Ας σκεφτούμε τώρα μια στιγμή την κατάσταση στην Ελλάδα: κρίση, μνημόνια, περικοπές, διάλυση σχεδόν εκ θεμελίων της δημόσιας υγείας, δραματικές ελλείψεις σε προσωπικό, φάρμακα, υλικά, ανεπάρκεια κλινών, ανοργανωσιά… Προσθέστε τη σαφή προσπάθεια υποβάθμισης του κρατικού τομέα προς όφελος των ιδιωτών. Προσθέστε διαφθορά και ρουσφέτια (οι αποτυχόντες πολιτευτές που διορίζονται διοικητές νοσοκομείων είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου). Προσθέστε μια νοοτροπία λίγο πολύ σαν των Ιταλών. Εκρηκτικό το μείγμα, έτσι; Κάπως σαν την Ιταλία ένα πράμα. Μην ανησυχείτε όμως. Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, όπως έλεγε (παλιότερα) ο προαναφερθείς ουρανοΜίκης συνθέτης/πολιτικός μας! Έχουμε όπλα εμείς που οι άλλοι ούτε στο όνειρό τους: θα μεταλάβουμε ομαδικά, όλοι με το ίδιο κουταλάκι, και θα ραντίσουμε τα σπίτια μας με αγιασμό (το είπε και η ιερά σύνοδος). Θα πασαλειφτούμε με κηραλοιφή που όλα τα κακά σκορπάει (το είπε και ο γνωστός αρχηγός κόμματος/τηλεπωλητής). Θα πέσουμε να κυλιόμαστε μέσα στην πρόπολη που προσφέρει αντισηψία (το είπε ο άλλος γνωστός «προοδευτικός» συνθέτης μας).

Όταν λέγαμε ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές θα μας στείλουν άκλαυτους (αν δεν προλάβουμε να τις ξαποστείλουμε εμείς…) κάποιοι δεν μας πίστευαν. Ε, μάλλον ήρθε η ώρα να μας πιστέψουν! Εκτός κι αν πρώτα μας στείλει άκλαυτους η βλακεία. Ούτε γι’ αυτήν έχει βρεθεί ακόμα το εμβόλιο…

Υ.Γ. Και για να σοβαρευτούμε ακόμα περισσότερο, επειδή το πάθημα των Ιταλών μάλλον δεν μας έγινε μάθημα και επειδή η χώρα, τελικά, δεν ήταν και τόσο θωρακισμένη όσο μας λέγατε, υπουργάρες μας:

Απαιτούμε τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων τώρα. Να σταματήσει η συγκάλυψη και η υποβάθμιση του προβλήματος. Να αυξηθούν τα κονδύλια για την υγεία. Να γίνουν προσλήψεις μόνιμου ιατρικού/νοσηλευτικού προσωπικού τόσες ώστε να εγγυώνται την απρόσκοπτη λειτουργία του δημόσιου συστήματος υγείας τώρα και στο μέλλον. Να εφοδιαστούν τα νοσοκομεία με όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό. Να ανοίξουν όλες οι κλίνες ΜΕΘ. Να ζητηθεί/απαιτηθεί η συνδρομή του ιδιωτικού τομέα, χωρίς επιπλέον κόστος για τον πολίτη. Να γίνεται συνεχώς πλήρης, σαφής και διεξοδική ενημέρωση των πολιτών, ώστε να εμπεδώσουν τον κίνδυνο που διατρέχουν και τους τρόπους αποφυγής του. Να αντιμετωπιστεί άμεσα και αποφασιστικά κάθε απόπειρα αισχροκέρδειας και εκμετάλλευσης της επιδημίας από τους επιτήδειους. Να καταδικαστούν απερίφραστα οι σκοταδιστικοί και επικίνδυνοι τσαρλατανισμοί για δήθεν προστασία από μαντζούνια, φυλαχτά και μαγικά φίλτρα, όπως και οι αντιεπιστημονικοί και ολέθριοι ισχυρισμοί ότι οι εκκλησίες και τα «άγια» δισκοπότηρα είναι τάχαμου άβατα για τον ιό.

Τα πράγματα παραείναι σοβαρά για περισσότερη ανευθυνότητα, επικοινωνιακά παιχνιδάκια και φαιδρότητες από σκοταδιστές και μαθητευόμενους μάγους.

 

Το ΕΚΚΕ για τον Γιώργο Κοτανίδη

Το Ε.Κ.Κ.Ε. με θλίψη αποχαιρετά τον Γιώργο Κοτανίδη.

Παιδί μιας ατίθασης γενιάς, βρέθηκε στην πρωτοπορία του πολιτικού και κοινωνικού κινήματος μέσα από τις γραμμές του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (Ε.Κ.Κ.Ε.), της Λαϊκής Αλληλεγγύης, της Α.Α.Σ.Π.Ε., και στην πολιτιστική πρωτοπορία μέσα από το Ελεύθερο Θέατρο, δίνοντας παραστάσεις σε όλη την ελληνική επαρχία. Για τη δράση του στους παράνομους εκδοτικούς μηχανισμούς και την αντιδικτατορική πάλη, τη συμβολή του στον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου,  συνελήφθη, φυλακίστηκε και βασανίστηκε.

Aγάπησε ό,τι έκανε κι αγαπήθηκε από όσους τον γνώρισαν. Έδωσε μαχητικό παρών στον αντιδικτατορικό αγώνα με όλη του τη ψυχή. Σπουδαίος ερμηνευτής και σκηνοθέτης, καταπιάστηκε σε βάθος με την έρευνα για την παραγωγή του θεατρικού έργου «Ομπίντα» για τις τελευταίες στιγμές του κομμουνιστή ηγέτη του ελληνικού κινήματος, Νίκου Ζαχαριάδη, φωτίζοντας ψύχραιμα τη θετική τεράστια συμβολή του, θέτοντας τα σωστά ερωτήματα γύρω από τα λάθη και τις σκιές της ηγεσίας του ΚΚΕ της περιόδου εκείνης. Πάρα την αποστράτευσή του από το κίνημα μετά την οπισθοχώρηση του στη χώρα μας και διεθνώς, δεν εξαργύρωσε την αντιδικτατορική του δράση με πόστα σε κρατικές και κομματικές καρέκλες.

Οι παλιοί αγωνιστές του ΕΚΚΕ τον γνώρισαν ως δραστήριο σύντροφο, οι νεότεροι μέσα από το θέατρό του αλλά και την πολύτιμη συνέντευξη που έδωσε για τον σ. Χρίστο Μπίστη (εδώ το μέρος της συνέντευξης του Κοτανίδη).

Τα πιο βαθιά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

 

Ανακοίνωση για Πολυτεχνειο 2019

Η ΛΑΜΨΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ.

 ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ!.

Στο Πολυτεχνείο ένας μικρός λαός έδειξε πόσο είναι δυνατός! Η νεολαία εκείνης της εποχής, ενωμένη με το λαό, εναντιώθηκε στην προσπάθεια μασκαρέματος και «φιλελευθεροποίησης» της χούντας, όπως εναντιώνεται και σήμερα η νεολαία στην κατάργηση του ασύλου και στην απαξίωση της δωρεάν και δημόσιας παιδείας. Πριν από 46 χρόνια ήταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου που ταρακούνησε συθέμελα τη χούντα των συνταγματαρχών, που στη συνέχεια, μετά και το πραξικόπημα στην Κύπρο, κατέρρευσε. Σήμερα η νεολαία βρίσκεται και πάλι μπροστά και αντιστέκεται, μαζί με τον εργαζόμενο λαό, ενάντια στον αυταρχισμό και το σκοταδισμό της ακροδεξιάς κυβέρνησης της ΝΔ, που επανήλθε με ακραίες επιθέσεις σε κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες: με εφόδους της αστυνομίας σε πανεπιστημιακούς χώρους ασύλου, αλλά ακόμα και σε σινεμά και κέντρα διασκέδασης· με βίαιες εκκενώσεις καταλήψεων προσφύγων· με νέες Αμυγδαλέζες και νέα αντιπροσφυγικά μέτρα· με ξεγύμνωμα, ξυλοδαρμό και εξευτελισμό αγωνιστών στα αστυνομικά τμήματα. Αυτό που ολοφάνερα επιδιώκουν είναι να βάλουν με τα ΜΑΤ ξανά την κοινωνία στο γύψο και να της επιβάλουν την αφωνία, με συνοδεία την τσίκνα ρατσιστικών μπάρμπεκιου, εμπρηστικών δηλώσεων υπεράσπισης της αστυνομικής βίας από τσεκουροφόρους υπουργούς και δημοσιογράφους που μυρίζονται αίμα και ψάχνουν για νέους Γρηγορόπουλους.

Όλα αυτά όμως δεν αποδεικνύουν τίποτε άλλο παρά τη γύμνια και την αδυναμία της κυβέρνησης της ΝΔ και του αστικού συστήματος συνολικά. Δεν θέλουν και δεν μπορούν να ελαφρύνουν οικονομικά την πλειοψηφία του λαού, γι’ αυτό προσπαθούν να δείξουν πυγμή επιβάλλοντας «το νόμο και την τάξη» εκεί όπου νομίζουν πως τους παίρνει. Δεν θα τους περάσει!

Περισσότερα...

 

Κυκλοφόρησε ο Β' τόμος του Γούσια

Το Ε.Κ.Κ.Ε. τιμά την ηρωική εξέγερση του λαού και της νεολαίας στο Πολυτεχνείο το '73, με την νέα έκδοση του δεύτερου τόμου του Γούσια, αντιστρατηγου του ΔΣΕ, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, για τις αιτίες για τις ήττες, τη διάσπαση του ΚΚΕ και της ελληνικής Αριστεράς.

Το Β' τόμο, καθώς και πλούσιο υλικό από τις εκδόσεις μας, θα το βρείτε στο τραπεζάκι της οργάνωσης επί της Πατησίων (αριστερά από τη πύλη).

Περισσότερα...

 

Συρία: Γύρω-γύρω όλοι και στη μέση… τα πετρέλαια

 Δυσκολεύεται πια κανείς να παρακολουθήσει την αλληλοδιαδοχή των κινήσεων στη σκακιέρα της Εγγύς-Μέσης Ανατολής, τις αλλαγές στάσης και τις αλλεπάλληλες διαφοροποιήσεις συμμαχιών και λυκοφιλιών ανάμεσα στους βασικούς παίκτες. Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες, όπως και οι επακόλουθες μεταβολές στην ισορροπία δυνάμεων της περιοχής. Δυστυχώς, κάπου στην άκρη αυτής της σκακιέρας, εκόν-άκον, βρίσκεται και το πιόνι Ελλάδα. Και ως γνωστόν, τα πιόνια είναι για να θυσιάζονται…

 της Τ.Σ.

 

Αυτό που εκτυλίσσεται τον τελευταίο καιρό στην Εγγύς και γενικότερα στη Μέση Ανατολή είναι μια νέα φάση της ευρύτερης αναδιάταξης που έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Να θυμίσουμε απλώς το σχέδιο που από τις πρώτες μέρες της εκλογής του έθεσε σε εφαρμογή ο Τραμπ, με «μαέστρο» το γαμπρό του, Τζάρεντ Κούσνερ, και σε στενή συνεργασία με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου και τον πρίγκιπα -και ουσιαστικά ισχυρό άντρα- της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Το σχέδιο προέβλεπε μεταξύ άλλων και τη «λύση του Παλαιστινιακού» με οριστική και πλήρη παράδοση των παλαιστινιακών εδαφών στο Ισραήλ, ενταφιασμό της λύσης των δύο κρατών και καταπάτηση κάθε νόμιμου δικαιώματος του παλαιστινιακού λαού. Οι επιδιώξεις αυτές προς το παρόν φαίνονται να έχουν μπει στο ψυγείο, εξαιτίας μιας σειράς εμποδίων: της αδυναμίας του Νετανιάχου να επανεκλεγεί αυτοδύναμος, της αποτυχίας της εκστρατείας στραγγαλισμού του Ιράν, του βουλιάγματος της Σαουδικής Αραβίας στο βούρκο του πολέμου της Υεμένης, της διάσωσης -χάρη στη ρωσική παρέμβαση- του «προγραμμένου» Άσαντ στη Συρία κ.ά. Ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι οι αλλαγές στον τρόπο άσκησης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής τις οποίες σηματοδότησε η εκλογή του Τραμπ τείνουν να μεταβάλλουν ισορροπίες και προσφέρουν ευκαιρίες σε άλλους παίκτες, παγκόσμιου ή και τοπικού βεληνεκούς, επιτρέποντάς τους να καταλαμβάνουν τα κενά που αφήνει σε διάφορα σημεία του κόσμου το τραμπ-ικό δόγμα «Πρώτα η Αμερική».

Και επιπλέον, στις ΗΠΑ μύρισε εκλογές…

Περισσότερα...

 

Ο σ. Χρίστος Μπίστης, πάντα παρών

Τρία χρόνια μετά τον χαμό του, η απουσία του συντρόφου μας Χρίστου Μπίστη βαραίνει ακόμα όσους τον γνώρισαν, όσους μοιράστηκαν μαζί του τα όνειρά τους, όσους πίστεψαν στις ίδιες ιδέες, όσους στρατεύτηκαν κάτω από  τις ίδιες κόκκινες σημαίες. Στα τρία αυτά χρόνια δώσαμε αγώνες, κάναμε βήματα εμπρός και βήματα πίσω, ελπίσαμε και απογοητευτήκαμε, νικήσαμε, χάσαμε, μάθαμε… Όλ’ αυτά τα χρόνια, σε όλους αυτούς τους αγώνες, αισθανόμαστε πάντα  να μας συνοδεύει η παρούσα απουσία του.

Σύντροφέ μας αξέχαστε, «στης νίκης, στης ειρήνης τη γιορτή» θα ‘σαι αναμφίβολα κι εσύ πανηγυριώτης. Δε σε ξεχνάμε.

Οι σύντροφοί σου από το ΕΚΚΕ

 

Ποιος ήταν ο σ. Χρίστος


 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Η ΠΙΟ ΧΡΗΣΙΜΗ ΨΗΦΟΣ

Λίγο πριν από την κάλπη στις 7 Ιούλη, κάποια συμπεράσματα από το πρόσφατο παρελθόν θα μπορούσαν να φωτίσουν τη σκέψη και τις αποφάσεις των εργαζομένων οδηγώντας τους σε έστω μια χρήσιμη ψήφο.

Α. Το Βατερλώ του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν παρά η παταγώδης αποτυχία της αυταπάτης ότι μέσα από έναν «τίμιο» διάλογο με την Τρόικα και τη ντόπια ολιγαρχία (ΣΕΒ, εργοδοσία, κλπ), θα μπορούσε να ωφεληθεί τόσο ο λαός, όσο και το κεφάλαιο. Το ξαναζεσταμένο win-win του ΓΑΠ δεν ήταν παρά η ευρωλαγνεία και η αυταπάτη πως η Ε.Ε θα μπορούσε να αλλάξει και από λάκος των λεόντων να γίνει η Ευρώπη των λαών. Η αυταπάτη πως  με ένα απλό ψηφοδέλτιο στην κάλπη θα μπορούσε ο λαός να νικήσει χωρίς ρήξη, ούτε υποταγή, δια του κοινοβουλίου και με ένα νόμο κι ένα άρθρο θα λυτρωνόταν από χρέη, βάσανα, αυτοκτονίες, μετανάστευση, κλπ. Η άνοδος στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ, των PODEMOS, του Κόρμπιν και του Μελανσόν συντηρούσε αυτόν τον διακαή πόθο , που όμως ηττήθηκε οικτρά.

Β. Υπάρχει νωπή η πείρα πως η επιλογή του μικρότερου κακού πάντα έφερνε το μεγαλύτερο. Το 2009 ήρθε το ΠΑΣΟΚ για να γλιτώσει το λαό από τα «χειρότερα» που θα έφερνε η ΝΔ και ο Γ. Παπανδρέου έφερε το Α’ Μνημόνιο. Στη συνέχεια ακολούθησαν τα «Ζάππεια» της ΝΔ, ο λαός καταψήφισε το ΠΑΣΟΚ για να τελειώσουν τα μνημόνια και ήρθε το Β΄ Μνημόνιο. Το 2015 ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ, ως η δύναμη που «και το 1 να κάνει από τα 10 που υπόσχεται, κάτι θ΄αλλάξει» και έφερε το Γ΄Μνημόνιο.

Γ. Σήμερα, είτε αυτοδύναμα, είτε με το νέο δίπολο, όποια κυβέρνηση  και αν αναλάβει την εξουσία, θα διαχειριστεί την «κανονικότητα» του αιώνιου μνημονίου και των πάνω από 700 εφαρμοστικών νόμων, των αιματηρών πλεονασμάτων μέχρι το 2060, της ενισχυμένης επιτροπείας από κυβέρνηση σε κυβέρνηση , δηλαδή κάθε φορά θα βγαίνει κερδισμένη η αστική τάξη με το λαό στη γωνία.

Περισσότερα...

 

ΚΟΚΚΙΝΗ ΨΗΦΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

Το ΕΚΚΕ στηρίζει και συμμετέχει στα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις περιφέρειες: Β΄ Αθήνας, Β΄ Θεσσαλονίκης, Πέλλας, Μεσσηνίας. Δωδεκανήσου και Εύβοιας, καθώς και στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας με την Ελένη Βαφειάδου, αρχιτεκτόνισσα, μέλος του ΔΣ ΣΑΔΑΣ – τμήμα Αττικής, μέλος του Αλληλέγγυου Εργαστηρίου Σχεδίου, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Οι υποψήφιοί μας είναι:

* Νέοι εργαζόμενοι, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι και συνταξιούχοι.

* Ενεργοί στα τοπικά και περιβαλλοντικά κινήματα (σε Λευκίμμη, Χαλκιδική, Αραβησσό, Αθήνα, Περιστέρι, Έδεσσα, Καλαμάτα, Κρήτη και αλλού).

* Με τη δημιουργία πρωτοβάθμιων σωματείων στον χώρο δουλειάς τους (Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, Σωματείο Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών, Σωματείο εργαζομένων στις ΜΚΟ κλπ)

-- Η αντιπολίτευση γίνεται στους δρόμους!  --  

Ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ

και την πολιτική κεφαλαίου - ΕΕ - ΝΑΤΟ

Ενάντια στον ιμπεριαλισμό

τον εθνικισμό και τον πόλεμο

Για την εργατική αντεπίθεση

και την ανασυγκρότηση του λαϊκού κινήματος


ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ/ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. 



 


 

 

Η πραγματικότητα θέλει να αλλάξει, ας την αλλάξουμε!

Της Αντωνίας Αθανασοπούλου-Βαφειάδου

Δέκα χρόνια μετά, αυτό το παιδί της κρίσης που ξεκίνησε στο κατάμεστο γήπεδο του Σπόρτιγκ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι ακόμα εδώ. Πλούσια σε αγώνες, σε νίκες, αλλά και σε λάθη.

Δέκα χρόνια μετά μπορούμε να πούμε πως η βασική συμβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ότι όρθωσε ανάστημα στο ρεφορμισμό. Δεν ήταν μια προφανής επιλογή. Σε μια Ευρώπη, η διανόηση της οποίας το πιο αριστερό που μπορούσε ποτέ να φανταστεί ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι PODEMOS και στην οποία η νεοφιλελεύθερη στροφή αποτυπωνόταν και στη διαρκή άνοδο της ακροδεξιάς, η επιμονή στο ριζοσπαστικό, αντικαπιταλιστικό, αντι-ΕΕ λόγο και πρακτική έμοιαζε από παλαιάς κοπής εμμονή στην ιδεολογική καθαρότητα μέχρι αριστερίστικο φετιχισμό.

Το γεγονός ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το πιο σοβαρό κι ελπιδοφόρο εγχείρημα της μεταπολιτευτικής Αριστεράς δεν είναι θέμα εκτίμησης. Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους και είναι σημαντικό να γυρνάμε σ' αυτά. Τα 3.000 μέλη είναι κάτι που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε, όπως επίσης οι δεκάδες χιλιάδες ψήφοι που λάβαμε στις εκλογικές αναμετρήσεις όπου συμμετείχαμε, οι πολλαπλές εκπροσωπήσεις που καταφέραμε να έχουμε σε μια σειρά από θεσμικά όργανα σε δήμους, περιφέρειες, συνδικαλιστικούς φορείς, συλλόγους, κ.λπ. Οι αγώνες που δώσαμε και από αυτές τις θέσεις είναι επιτεύγματα τα οποία σε προηγούμενες δεκαετίες ούτε θα τα φανταζόμασταν. Πρόκειται για επιτεύγματα που κατορθώσαμε μ' αυτή τη "σκληρή γραμμή”, αυτή που δύσκολα συγχωνεύεται με άλλους πολιτικούς χώρους και που δύσκολα -υποτίθεται- τη χωνεύει κι ο λαός. Πάνω από όλα όμως, εφαρμόσαμε με συνέπεια τη γραμμή “εντός-εκτός και εναντίον”, αναπτύσσοντας και ενισχύοντας κινήματα στα οποία βρισκόμασταν, όχι για να διαμορφώσουμε αριστερό προφίλ, αλλά επειδή αυτό είμαστε. Καθαρίστριες, αναπληρωτές, εργαζόμενοι ΜΕΤΡΟ, ΕΡΤ, είναι μερικοί μόνο από τους αγώνες όπου πρωτοστατήσαμε, χώρια η μεγάλη μάχη του δημοψηφίσματος, ο διαρκής αγώνα ενάντια στους φασίστες της Χ.Α., ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια, ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τον πόλεμο.

Περισσότερα...

 

το νέο site...

  

 [ΑΡΧΕΙΟ: ΠΑΛΙΟ SITE]

 [ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.]

 

 

Θυμόμαστε
το σ. Χρίστο Μπίστη

 

Κυκλοφορεί το Κόκκινο Δελτίο

(τεύχος 13)

σας αρέσει η νέα μας εμφάνιση;