Πραγματοποιήθηκε στις 8/5 η ιδρυτική συνέλευση της Αντιπολεμικής Δράσης, στο συντονιστικό της οποίας συμμετέχει το ΕΚΚΕ.

Ακολουθεί η ομιλία της σ. Αντωνίας Βαφειάδου στη συνέλευση.

Πιο επιτακτική παρά ποτέ προβάλλει η ανάγκη της πιο οργανωμένης συγκρότησης της αντιιμπεριαλιστικής-αντιπολεμικής πάλης μας μπροστά στις πολύ επικίνδυνες για τον λαό συνθήκες, που επιδεινώθηκαν όχι μόνο από την εγκληματική επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ σε βάρος του λαού του Ιράν, αλλά και από την απόλυτη στοίχιση της κυβέρνησης πίσω από τους σιωνιστές-ναζί και τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές, δρώντας ως πιστός συνεργάτης και στήριγμά τους και βάζοντας τη χώρα σε καθεστώς πολέμου. Απαιτείται από τους λαούς άμεση αντιπολεμική δράση προκειμένου να σταματήσει η επέκταση του πολέμου, αλλά και οι επιθέσεις ενάντια σε εργατικές κατακτήσεις και ελευθερίες για χάρη της οικονομίας του πολέμου και των πολεμικών προετοιμασιών.

Χαιρετίζουμε έτσι την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση της αντιπολεμικής επιτροπής, για να διεκδικήσουμε αυτό που μας ανήκει, έναν κόσμο ειρηνικό και ελεύθερο από δυνάστες και εκμεταλλευτές.

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα τοπίο όπου η κρίση παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και μαίνονται οι πόλεμοι και οι ιμπεριαλιστικές εκστρατείες, με πρωταγωνιστές τις ΗΠΑ και το μαντρόσκυλο τους, το σιωνιστικό Ισραήλ, αλλά και όλους τους παλιούς αποικιοκράτες, που αγωνίζονται με νύχια και με δόντια να διατηρήσουν τα «κεκτημένα» τους στις χώρες του Παγκόσμιου Νότου, στην Αφρική, στην Ασία και στη Λατινική Αμερική. Η γκανγκστερική επιδρομή στη Βενεζουέλα, η επίθεση στο Ιράν και η νέα εισβολή στον Λίβανο είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου ενός παροξυσμού ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας σε όλο τον πλανήτη, καθώς η τρίχρονη σφαγή του παλαιστινιακού λαού σε Γάζα και Δυτική Όχθη συνεχίζεται· ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει μπει στον 5^ο χρόνο, το αμερικάνικο ναυτικό επιδίδεται σε πράξεις πειρατείας και απροκάλυπτες δολοφονίες στα διεθνή ύδατα έξω από τα στενά του Ορμούζ και τις ακτές της Λατινικής Αμερικής· ο Τραμπ συνεχίζει να εκτοξεύει απειλές για αρπαγή της Γροιλανδίας, για επέμβαση στην Κούβα κ.λπ. Παρόλα αυτά, δεν ιδρώνει το αυτί κανενός από τους ως τώρα διαπρύσιους κήρυκες της «διεθνούς νομιμότητας».

Καταγγέλλουμε την πειρατική κατάληψη των πλοίων του Global Sumud Flotilla από πολεμικά σκάφη του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ σε διεθνή ύδατα και μάλιστα μέσα στην ελληνική περιοχή Έρευνας και Διάσωσης, μεταξύ Κρήτης και Κυθήρων. Το ελληνικό λιμενικό έμεινε να παρακολουθεί από απόσταση τη νέα, πολλοστή παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας με μια ακόμα επιθετική ενέργεια σε βάρος του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη. Το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε και πάλι να συμπεριφερθεί σαν θεραπαινίδα του σιωνιστικού Ισραήλ, συνεργαζόμενη απροκάλυπτα μαζί του, είναι δηλωτικό του κύκλου της αναισχυντίας και του ακατάσχετου κατήφορου στον οποίο έχει εγκλωβίσει τη χώρα μας. Η συνεργασία-συνενοχή με το Ισραήλ βρίσκεται στον αντίποδα του μεγάλου διεθνούς κύματος αλληλεγγύης στον ηρωικό λαό της αιματοβαμμένης Γάζας και όλης της Παλαιστίνης.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

 Το 1886, μετά την ηρωική εργατική εξέγερση στο Σικάγο, άνοιξε ο δρόμος για τη θέσπιση του 8ωρου στη δουλειά, με 8 ώρες για ανάπαυση και 8 ώρες για ύπνο. Έτσι καθιερώθηκε η 1^η Μάη ως παγκόσμια μέρα αγώνα της εργατικής τάξης ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση.

140 χρόνια μετά, το 8ωρο, το 6ήμερο, η κυριακάτικη αργία καταργούνται, νομοθετείται το 13ωρο, απελευθερώνονται οι απολύσεις. Ο εργαζόμενος λαός αντιμετωπίζεται από εργοδοσία, κυβέρνηση και ΕΕ σαν «δημοσιονομικό κόστος», σαν κάτι αναλώσιμο. Τα εργατικά ατυχήματα αυξάνονται δραματικά λόγω της εντατικοποίησης και της έλλειψης μέτρων ασφάλειας. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα δυσβάσταχτο κύμα ακρίβειας στα είδη πρώτης ανάγκης, στα καύσιμα, στο ρεύμα, στα ενοίκια. Λεηλατείται ένας μισθός που τάχα αυξήθηκε με την κοροϊδία των 0,8 ευρώ την ημέρα και δεν φτάνει ούτε μέχρι τα μισά του μήνα.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση επαίρεται που τα ματωμένα πλεονάσματα, αποτέλεσμα της ασυγκράτητης φοροληστείας, έφτασαν τα 12,1 δις ευρώ για το 2025, στο 4,9% του ΑΕΠ σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ενώ οι αρχικές εκτιμήσεις ήταν για 9,2 δις. Ταυτόχρονα, ένας πακτωλός δημοσίου χρήματος ρέει απλόχερα σε εργολάβους, σαλτιμπάγκους μεγαλοεπιχειρηματίες, τραπεζίτες, καθώς και για πολεμικούς εξοπλισμούς μιας οικονομίας που εξυπηρετεί τον ιμπεριαλισμό και τους πολέμους.

Η υγεία, η παιδεία, ιδιωτικοποιούνται και μετατρέπονται σε εμπόρευμα. Το μεγαλοεπιχειρηματικό κεφάλαιο επελαύνει παντού, αφού πρώτα απαξιώθηκε και αφέθηκε στο έλεός του κάθε κοινωνική ανάγκη. Έτσι, σχολικά ταβάνια πέφτουν στα κεφάλια των μαθητών, τα ράντζα κυριαρχούν στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία του ΕΣΥ που καταρρέει, με τα επί πληρωμή απογευματινά χειρουργεία και τους μεγαλοκαθηγητές να αλωνίζουν.

Η ελαστική εργασία, η υπερεκμετάλλευση, η επισφάλεια, γίνονται ο κανόνας σε βάρος της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Η ΓΣΕΕ αρνήθηκε ακόμα και την πανεργατική απεργία για τον αντεργατικό νόμο Κεραμέως για το 13ωρο· επιτρέπει στην κυβέρνηση να κλιμακώνει τα βαριά αντεργατικά μέτρα της και καμαρώνει τον επανεκλεγέντα πρόεδρό της που βρομάει από την μπόχα των σκανδάλων. Η ΑΔΕΔΥ σφυρίζει κλέφτικα και 2.500 εκπαιδευτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι οδηγούνται στα πειθαρχικά και στις δυνητικές αργίες. Παράλληλα, η κυβέρνηση προχωράει στην κατάργηση της μονιμότητας και της δημόσιας και δωρεάν παιδείας μέσω της αναθεώρησης του συντάγματος, με τις ευλογίες της συναινετικής αντιπολίτευσης.

Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΚΕ

ι τελευταίες παγκόσμιες εξελίξεις έρχονται να επιβεβαιώσουν την εκτίμηση ότι έχει ξεκινήσει η αρχή του τέλους της Pax Americana, μια μεταβατική φάση μεγάλων αναταραχών, πολέμων και γεωπολιτικών αλλαγών. Βρισκόμαστε, κατά την περίφημη ρήση του Γκράμσι, στην «ώρα των τεράτων» όπου «ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος παλεύει να γεννηθεί». Είναι η εποχή όπου αμφισβητούνται και καταρρέουν πολλά από όσα, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, θεωρούσαμε δεδομένα (αν και όχι απαραιτήτως σωστά ή δίκαια) – με πρώτο θύμα το λεγόμενο Διεθνές Δίκαιο, αλλά και τις αυταπάτες για τις δυτικές «δημοκρατικές αξίες και ελευθερίες», τη διάκριση των εξουσιών και τόσους άλλους θεωρούμενους πυλώνες της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Η ταυτόχρονη ανάδυση και διάδοση νέων τεχνολογιών, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, και η ιλιγγιώδης εξέλιξη στα οπλικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας, δημιουργούν αφενός ευκαιρίες και πλεονεκτήματα, αφετέρου νέους, τρομακτικούς κινδύνους για τους οποίους συχνά είμαστε απροετοίμαστοι.

Οι δύο κυριότεροι μεγάλοι πόλεμοι που μαίνονται αυτή τη στιγμή, στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, δίνουν μια πρόγευση για όσα θα ακολουθήσουν. Και οι δύο είναι πόλεμοι στους οποίους εμπλέκονται οι ΗΠΑ – στον πρώτο δι’ αντιπροσώπου, στον δεύτερο ευθέως. Και οι δύο είναι έκφραση της λυσσαλέας προσπάθειας διατήρησης της ηγεμονίας τους που έχει αρχίσει να ξεφτίζει, μια απόπειρα διατήρησης του ελέγχου στην παγκόσμια οικονομία και αποδυνάμωσης των αναδυόμενων ανταγωνιστών τους.

Πιο συγκεκριμένα, η επιχειρούμενη καταστροφή του Ιράν αποτελεί προαπαιτούμενο για τη διατήρηση της αμερικανικής κυριαρχίας στην περιοχή και παγκόσμια· εντάσσεται στα ευρύτερα σχέδια περικύκλωσης και πολιτικοοικονομικού στραγγαλισμού Ρωσίας και Κίνας, κατατρομοκράτησης του Παγκόσμιου Νότου και αποτροπής κάθε προσπάθειας εξόδου από το αμερικανικό «μαντρί». Είναι γνωστό ότι η επίθεση εναντίον του Ιράν περιλαμβανόταν εδώ και δεκαετίες στα αμερικανικά σχέδια (εξ ου και η έλλειψη οποιασδήποτε κριτικής ή διαφωνίας εκ μέρους των προκατόχων του Τραμπ)· αλλά οι δυσκολίες που εμφάνιζε καθυστέρησαν τη διεξαγωγή της. Η εξαπόλυσή της τώρα μαρτυρά ότι κρίθηκε πια απαραίτητη για να ανακοπεί η καθοδική πορεία του αμερικανικού imperium. Για να γίνει κατανοητό πώς εντάσσεται η προσπάθεια καθεστωτικής ανατροπής, καταστροφής ή/και διαμελισμού του Ιράν στους ευρύτερους σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον, αρκεί μια ματιά στον παγκόσμιο χάρτη, σε συνδυασμό με μια στοιχειώδη παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων (ενίσχυση των BRICS, έναρξη αποδολαριοποίησης, αμερικανική αποβιομηχάνιση και κρίση χρέους, εγκαινιασμός νέων, μη ελεγχόμενων από τις ΗΠΑ διαμετακομιστικών οδών και εφοδιαστικών αλυσίδων, μετατόπιση βιομηχανικής παραγωγής και τεχνολογικής καινοτομίας στην Ασία και ειδικά στην Κίνα, μάχη για έλεγχο των σπάνιων γαιών κ.λπ.)