Η σημερινή γκανγκστερική αμερικανική επιδρομή στη Βενεζουέλα σηματοδοτεί μια νέα και εξαιρετικά επικίνδυνη κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές, έπειτα από εβδομάδες απειλών και πολεμικής περικύκλωσης της χώρας, προχώρησαν πλέον σε ανοιχτή και απροκάλυπτη επέμβαση, απαιτώντας την πλήρη υποταγή και την άνευ όρων υποδούλωσή της. Πιστοί στη δολοφονική τους παράδοση και στη λογική της λεηλασίας, αξιώνουν την απόλυτη ευθυγράμμιση της Βενεζουέλας με τα στρατηγικά τους σχέδια και την μεταβίβαση του πλούτου της στις πολυεθνικές τους. Για να πετύχουν αυτόν τον στόχο δεν διστάζουν να αιματοκυλήσουν ακόμη έναν λαό, προσθέτοντας ένα νέο έγκλημα στη μακρά αλυσίδα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεών τους σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Άλλωστε, ο Τραμπ δήλωσε κυνικά και απροκάλυπτα ότι στόχος του είναι η ανατροπή της εθνικοποίησης της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας, ώστε ο φυσικός πλούτος της χώρας να παραδοθεί στις αμερικανικές πετρελαϊκές πολυεθνικές· αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμης σημασίας σήμερα, με την κορύφωση της κούρσας για την πρωτοκαθεδρία στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία, ως γνωστόν, καταναλώνει αδιανόητα μεγάλες ποσότητες ενέργειας. Αυτό αναφέρεται σαφώς και στην τελευταία Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ, που συνδέει ρητά την ύπαρξη άφθονης ενέργειας με την κυριαρχία στον τομέα της ΤΝ.

Η ωμή κρατική τρομοκρατία των ΗΠΑ κορυφώθηκε με τη σύλληψη και απαγωγή του προέδρου Μαδούρο και της συζύγου του, επιβεβαιώνοντας ξανά τον πραγματικό χαρακτήρα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας και συνιστώντας κατάφωρη καταπάτηση κάθε έννοιας του λεγόμενου «διεθνούς δικαίου», το οποίο οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ επικαλούνται μόνο όταν εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.

Η επέμβαση στη Βενεζουέλα, όπως και τόσες άλλες που έχουν βιώσει στο πετσί τους οι λαοί της Λατινικής Αμερικής και όχι μόνο, αποτελεί απροσχημάτιστη εφαρμογή του διαβόητου «δόγματος Μονρόε», σύμφωνα με το οποίο ολόκληρο το Δυτικό Ημισφαίριο αντιμετωπίζεται ως ιδιοκτησία των ΗΠΑ. Η (έστω και μουδιασμένη, αρχικά) στοίχιση των δυτικών λακέδων των ΗΠΑ πίσω από το «μεγάλο αφεντικό», είναι επίσης ενδεικτική όχι μόνο της υποτέλειας και της εθελοδουλίας, αλλά της απίστευτης εθελοτυφλίας τους. Από κοντά και οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις, διαχρονικά στοιχισμένες πίσω από τους φονιάδες, εμπλέκουν τον λαό μας και σ’ αυτό το αιματοκύλισμα μέσω των βάσεων του ΝΑΤΟ, των εξοπλιστικών προγραμμάτων και της άμεσης συμμετοχής στους πολέμους. Γι’ αυτό είναι σήμερα πιο αναγκαίο από ποτέ ένα μαχητικό, αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, που θα υψώσει ατίθασο φράγμα απέναντι στα σχέδιά τους.

Το ΕΚΚΕ στηρίζει και στέκεται αλληλέγγυο στην εργατική τάξη και στον λαό της Βενεζουέλας, που αγωνίζεται ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και στους εκβιασμούς τους, υπερασπιζόμενο τη γη του και το αναφαίρετο δικαίωμά του να καθορίζει ο ίδιος το μέλλον της χώρας του.

 • Διεθνιστική αλληλεγγύη των κινημάτων και των λαών όλου του κόσμου απέναντι στην εγκληματική ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα!

• Άμεση απελευθέρωση του προέδρου Μαδούρο!

• Έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ – Έξω οι βάσεις του θανάτου!

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΧΟΝΟΙΑ, ΣΤΟΝ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ!

Στις 22/12/2025, κατά τη διάρκεια γιορτής στη Φλώρινα για τις παραδοσιακές χριστουγεννιάτικες φωτιές, ο νεοδημοκράτης δήμαρχος Β. Γιαννάκης σταμάτησε το μουσικό συγκρότημα Banda Entopica επειδή τα τραγούδια δεν ήταν ελληνόφωνα, αλλά σλαβόφωνα, εμποδίζοντας και στην ουσία απαγορεύοντας την πολιτιστική και λαϊκή έκφραση. Ο δήμαρχος ανέβηκε στη σκηνή διακόπτοντας την ερμηνεία του τραγουδιού, λογοκρίνοντας έτσι το συγκρότημα επειδή, όπως δήλωσε, «αυτός πληρώνει» και επομένως δεν επιτρέπει να ακούγονται «τέτοια» τραγούδια! Για ανθρώπους σαν τον εν λόγω δήμαρχο μόνο κάτι Γιουροβίζιον με τη συμμετοχή του γενοκτόνου Ισραήλ τάχαμου «ενώνουν τους λαούς».

 Από ό,τι φαίνεται ο δήμαρχος δεν μπορεί να αντέξει τη συνύπαρξη διαφορετικών λαϊκών παραδόσεων: η βαλκανική μουσική και η ντοπιολαλιά της περιοχής αποτελούν γι’ αυτόν «εθνική μειοδοσία». Γυρίσαμε έτσι χρόνια πίσω, στη σκληρή μετεμφυλιακή εποχή, τότε που οι ντόπιοι υποχρεώνονταν να παίζουν τα παραδοσιακά τραγούδια τους σε ορχηστρική μορφή, χωρίς λόγια· μια εποχή που όχι μόνο δεν είναι πολύ μακρινή, αλλά αρνείται και να πεθάνει οριστικά, παρά τη μικρή πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια.

Η Banda Entopica δήλωσε ότι ερμηνεύει διάφορα τραγούδια της βαλκανικής παράδοσης που σίγουρα δεν είναι τραγούδια μίσους, διχασμού ή εθνικιστικά. Όσο για το «ποιος πληρώνει», αυτό είναι ξεκάθαρο: πληρώνει ο λαός, που φορολογείται άμεσα, έμμεσα, διπλά και τρίδιπλα, και όχι ο δήμαρχος με τα λεφτά «του».

Μπροστά στις επικίνδυνες για τους λαούς της περιοχής εξελίξεις και τις πολεμικές προετοιμασίες, μπροστά στις άθλιες και ολέθριες «τριγωνικές συμμαχίες» με το κράτος-δολοφόνο, πρέπει να είναι σε όλους σαφές ότι είναι ίσα ίσα οι πολιτιστικές παραδόσεις και η μουσική που ενώνουν τους λαούς των χωρών μεταξύ τους, αλλά και τα κομμάτια του λαού στο εσωτερικό κάθε χώρας, και όχι ο εθνικισμός και το μίσος. Ενέργειες σαν κι αυτές του δημάρχου πριμοδοτούν τον φασισμό και καταδικάζονται από την κοινωνική πλειοψηφία.

 Η φλόγα του Νοέμβρη είναι παντοτινή!

52 χρόνια από τη λαϊκή εξέγερση κατά της αμερικανοκίνητης χούντας των συνταγματαρχών, η σκιά της αστικής «δημοκρατίας» σκοτεινιάζει όλες τις πλευρές της ζωής μας. Οι επαναστατικοί μας στόχοι έχουν παραμείνει ανεκπλήρωτοι, ενώ παραμένουν επίκαιροι και αναγκαίοι.

Το 1972 και σε όλη τη διάρκεια του 1973, το ΕΚΚΕ εκτιμούσε σε βάθος την κάμψη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού (συνέπεια της ήττας του στο Βιετνάμ), την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, το βάθεμα της κρίσης του χουντικού καθεστώτος και τις αντιθέσεις του με τη φιλοευρωπαϊκή αντιπολίτευση, τα αδιέξοδα της ρεφορμιστικής πολιτικής και τις δυνατότητες που ανοίγονταν για το κίνημα. Κατέληγε έτσι στην πεποίθηση ότι η Μαζική και Ενεργητική Αποχή από το χουντοδημοψήφισμα του Ιούλη του 1973 και από όλες τις ελεγχόμενες εκλογικές φιέστες θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανατροπή των σχεδίων του χουντικού καθεστώτος για «ομαλοποίηση» και επιβολή συνταγματικού κοινοβουλευτικού φασισμού· εκτίμηση που επιβεβαιώθηκε απόλυτα από την ίδια τη Λαϊκή Εξέγερση του Νοέμβρη του 1973.

Το ΕΚΚΕ καταγγέλλει την απρόκλητη και οργανωμένη επίθεση στρατιωτικού τύπου της ΑΡΑΣ εναντίον ατόμων του αναρχικού χώρου, η οποία έγινε με λογική «ιδιοκτήτη» του ιστορικού χώρου του Πολυτεχνείου, στέλνοντας αγωνιστές στο νοσοκομείο. Αυτές οι πρακτικές είναι ξένες στην αριστερά και στο κίνημα· είναι παραλυτικές, τρομοκρατικές και αντίκεινται στην ελευθερία της έκφρασης· χτυπούν το πανεπιστημιακό άσυλο και το ίδιο το νόημα της νεολαιίστικης εξέγερσης και δίνουν άλλοθι στην κυβέρνηση, στις πρυτανικές αρχές και στους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Αυτού του είδους οι ενέργειες είναι πολιτικά απομονωμένες και δεν ξεχνάμε ότι ο δικός μας εχθρός είναι η κυβερνητική πολιτική της ΝΔ και η καταστολή που εφαρμόζει ενάντια στο κίνημα.

Το φοιτητικό κίνημα και οι εργαζόμενοι δεν θα επιτρέψουν καμία κρατική παρέμβαση και καταστολή με πρόσχημα την ασφάλεια στα πανεπιστήμια.

Το Πολυτεχνείο είναι χώρος όπου ανασαίνουν όλα τα ρεύματα που αμφισβητούν την αστική πολιτική και έχουν πολιτική δράση ανατροπής απέναντι σε όσους την εφαρμόζουν. Αν η ΑΡΑΣ έχει κότσια, ας τα βάλει με τις πολιτικές που εφαρμόζει το αστικό καθεστώς.