Get Adobe Flash player

Άρθρα

Ο αγώνας για τα ναρκωτικά είναι αγώνας πολιτικός

Η παρακάτω ομιλία εκφωνήθηκε από τη συντρόφισσα Γαρυφαλλιά Καπετανάκη στο πλαίσιο του συνεδρίου με θέμα τον αγώνα κατά των ναρκωτικών που διοργανώθηκε από το Λαϊκό Μέτωπο και διεξήχθη στη Νομική Σχολή στις 3-4 Ιούνη. Στο συνέδριο συμμετείχαν αγωνιστές από τον χώρο της αριστεράς και της αναρχίας από την Ελλάδα και το εξωτερικό (Ιρλανδία, Γερμανία, Μεξικό κ.ά.) και αναλύθηκαν πτυχές του ζητήματος των ναρκωτικών, όπως ο τρόπος αξιοποίησης των ναρκωτικών από τις ιμπεριαλιστικές χώρες ως μέσο αποτροπής του αγώνα των λαών, ο εθισμός στα ναρκωτικά ως κοινωνικό πρόβλημα, ο πολιτικός αγώνας κατά των ναρκωτικών, η οργάνωση του λαού και η πάλη ενάντια στα ναρκωτικά, η θεραπεία των τοξικομανών, η διάσωση της νεολαίας μας και των τοξικομανών από τον βάλτο των ναρκωτικών.

 

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση στο συμπόσιό σας. Τα ναρκωτικά είναι ένα σοβαρό κοινωνικό θέμα με πολιτικές διαστάσεις που θα έπρεπε να απασχολήσει περισσότερο τον χώρο της αριστεράς και της αναρχίας. Θα ήθελα να σας επισημάνω ότι θα σας μεταφέρω τις θέσεις του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας, αλλά θα βάλω στην ομιλία μου κι έναν προσωπικό τόνο, καθώς είμαι καθηγήτρια εφήβων 15-18 ετών, και οι στενοί δεσμοί που έχω μαζί τους με έχουν βοηθήσει να καταλήξω σε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα.

Τα ναρκωτικά, «μαλακά» ή «σκληρά», είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους κοινωνικού ελέγχου. Θα πρέπει να μας απασχολήσει η ναρκοκουλτούρα που κυριαρχεί και οι διαφορές στη στάση των χρηστών σε σύγκριση με παλιότερες εποχές. Οι νέοι άνθρωποι καλούνται σήμερα να ζήσουν σ’ έναν κόσμο ανυπόφορο, σε μια κοινωνία ρημαγμένη, διαλυμένη από την οικονομική κρίση, όπου κυριαρχεί η φτώχεια και η εργασιακή ανασφάλεια. Το ιδεολογικό πλαίσιο αυτής της οικονομικής κρίσης είναι η κυριαρχία του ανταγωνισμού, του ατομικισμού, των επιφανειακών σχέσεων. Μάλιστα, η πανδημία και ο τρόπος διαχείρισής της όξυναν την οικονομική και κοινωνική κρίση. Παράλληλα, τα πρότυπα που κυριαρχούν στα social media και στα ΜΜΕ είναι αυτά του εύκολου κέρδους και της απόκτησης πλούτου με οποιονδήποτε τρόπο. Για παράδειγμα, αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα ένα πολύ μεγάλο ποσοστό νέων ακούει τη μουσική τραπ, στην οποία αποθεώνονται τα παραπάνω, αφού οι στίχοι προωθούν την ιδέα ότι «πετυχημένος» είναι ο  πλούσιος, χωρίς να θεωρείται πρόβλημα  αν αυτό το έχει πετύχει πουλώντας όπλα και ναρκωτικά. Η μουσική τραπ δεν οδηγεί στα ναρκωτικά, αυτό που κάνει όμως είναι να εξοικειώνει με την ιδέα της χρήσης τους και να αντανακλά την κοινωνική σήψη που υπάρχει.

Περισσότερα...

 

25 ΙΟΥΝΙΟΥ: ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

 

Δυναμώνουμε την αντικαπιταλιστική αριστερά - ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 της Ελένης Βαφειάδου, υποψήφιας στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Θρίαμβος της Ν.Δ και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της; Ή καταβαράθρωση του έτερου πυλώνα του αστισμού, ήτοι του ΣΥΡΙΖΑ και… της νεοφιλελεύθερης πολιτικής του; Τα εκλογικά αποτελέσματα των εκλογών της 21ης Μαϊου είναι πιο σύνθετα από αυτό που θέλουν να επιδείξουν οι κερδισμένοι αυτής της μάχης και σίγουρα δεν είναι η απόλυτη καταστροφή, όπως στρεβλά προσπαθούν να μας πείσουν οι δυνάμεις του 3 παρά κάτι %.

Αν ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ υποτιμήσαμε τη δύναμη που σου δίνει η έλλειψη αντιπάλου και κάποια επιδόματα σε συνθήκες χρόνιας φτωχοποίησης, πράγμα που δε μας επέτρεψε να κάνουμε ακριβείς προβλέψεις, ωστόσο κάναμε κάτι πολύ σημαντικότερο μέσα στην τελευταία τετραετία. Αξίζει να θυμηθεί κανείς ποια πολιτική δύναμη πρωτοστάτησε επί πανδημίας έξω από τα νοσοκομεία, ζητώντας ενίσχυση του ΕΣΥ, όχι μόνο εμβόλια για όλους και όλες, χωρίς να είναι υποχρεωτικά, αλλά και τεστ και μέσα ατομικής προστασίας και αραίωση των βαρδιών στα εργασιακά κάτεργα, αύξηση των δρομολογίων των ΜΜΜ, κ.λπ. Ποια ήταν η δύναμη που έσπασε τις αντιεπιστημονικές απαγορεύσεις για συναθροίσεις σε εξωτερικούς χώρους στο Πολυτεχνείο και στην πορεία μνήμης για τον Α. Γρηγορόπουλο, και μάλιστα κυνηγήθηκε, ξυλοκοπήθηκε και διώχθηκε για την ανυπακοή της αυτή. Ποια δύναμη πρωτοστάτησε στην υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων φυλακισμένων απεργών πείνας. Ποια δύναμη έδωσε τις μάχες της κατά της αξιολόγησης, κατά της πανεπιστημιακής αστυνομίας και ακόμα εν μέσω της προεκλογικής περιόδου έδινε μάχες στα σωματεία όπου συμμετέχει.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σ' αυτούς τους αγώνες είναι που θα επενδύσει και πάλι. Αυτός είναι στην πραγματικότητα και ο λόγος καθόδου στις δεύτερες αυτές εκλογές της «συμμόρφωσης» του εκλογικού αποτελέσματος στις ορέξεις της κερδισμένης Ν.Δ. Αν για τους αστούς πρέπει να ψηφίζουμε μέχρι να ψηφίσουμε «σωστά» είτε σε εκλογές, είτε σε δημοψηφίσματα, οι επαναστάτες πρέπει να προσπαθούμε να γίνουμε η αριστερά που έχει ανάγκη η ζωή μας η ίδια. Οι αριστεροί άνθρωποι πρέπει να ψηφίζουμε όπως ζούμε κι αγωνιζόμαστε. Έτσι ο φόβος αλλάζει στρατόπεδο. Και σ' αυτό θα συντελέσει κομβικά μια δυνατή ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο δρόμο και στην κάλπη.

Δημοσιεύθηκε στην Εργατική Αλληλεγγύη, Νο1574

Εδώ η τοποθέτηση στην εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Πλ. Αυδή (Αθήνα) από την Ελένη Βαφειάδου:

 

 

Παρουσίαση ψηφοδελτίων ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Παρουσίαση ψηφοδελτίων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023

 

Να ψηφίσουμε όπως αγωνιζόμαστε!

 

της Ελένης Βαφειάδου, υποψήφια στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Οι φετινές εκλογές γίνονται σε συνθήκες εμπέδωσης του «μνημονιακού κεκτημένου», δηλαδή του μικρού καλαθιού από άποψη προσδοκιών για το παρόν και μέλλον της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Αυτό που αφήνει πίσω της αυτή και η προηγούμενη κυβέρνηση είναι οι χιλιάδες νεκροί της πανδημίας, οι νεκροί των Τεμπών, του Ματιού, της Μάνδρας. Επίσης αφήνουν πίσω –εκτός από μια απέραντη βάση του ΝΑΤΟ- μια χώρα real estate με «τζάμπα» ανάπτυξη μέσω της πώλησης ακινήτων και της περιουσίας του ελληνικού λαού, χωρίς καν να συζητιέται μια ανάπτυξη με δημόσιες επενδύσεις κόντρα στις ευρωπαϊκές επιταγές, η οποία θα ήταν όμως παραγωγική. Τις συνέπειες της ανάδειξης του τουρισμού ως της ατμομηχανής της ελληνικής οικονομίας τις βλέπουμε ήδη. Τα εργασιακά κάτεργα για τους νέους και τις νέες, η άγρια τουριστικοποίηση και η εκδίωξη του μέσου πολίτη, η αλλοίωση του πολιτιστικού περιβάλλοντος κλπ., καμία σχέση δεν έχουν με τις υποσχέσεις όλων των μέχρι τώρα κυβερνήσεων που ορκίζονταν στη «βαριά μας βιομηχανία». Η δεύτερη παρακαταθήκη είναι αναμφισβήτητα η λεγόμενη «πράσινη μετάβαση», της οποίας τις καταστροφικές συνέπειες με κύρια αυτή της υποβάθμισης του περιβάλλοντος -αστικού και φυσικού- θα αρχίσουμε να τις βλέπουμε όλο και πιο έντονα πολύ άμεσα.

Περισσότερα...

 
Περισσότερα Άρθρα...

το νέο site...

  

 [ΑΡΧΕΙΟ: ΠΑΛΙΟ SITE]

 [ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.]

 

 

Θυμόμαστε
το σ. Χρίστο Μπίστη

 

Κυκλοφορεί το Κόκκινο Δελτίο

(τεύχος 13)

σας αρέσει η νέα μας εμφάνιση;