Το 1886, μετά την ηρωική εργατική εξέγερση στο Σικάγο, άνοιξε ο δρόμος για τη θέσπιση του 8ωρου στη δουλειά, με 8 ώρες για ανάπαυση και 8 ώρες για ύπνο. Έτσι καθιερώθηκε η 1^η Μάη ως παγκόσμια μέρα αγώνα της εργατικής τάξης ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση.

140 χρόνια μετά, το 8ωρο, το 6ήμερο, η κυριακάτικη αργία καταργούνται, νομοθετείται το 13ωρο, απελευθερώνονται οι απολύσεις. Ο εργαζόμενος λαός αντιμετωπίζεται από εργοδοσία, κυβέρνηση και ΕΕ σαν «δημοσιονομικό κόστος», σαν κάτι αναλώσιμο. Τα εργατικά ατυχήματα αυξάνονται δραματικά λόγω της εντατικοποίησης και της έλλειψης μέτρων ασφάλειας. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα δυσβάσταχτο κύμα ακρίβειας στα είδη πρώτης ανάγκης, στα καύσιμα, στο ρεύμα, στα ενοίκια. Λεηλατείται ένας μισθός που τάχα αυξήθηκε με την κοροϊδία των 0,8 ευρώ την ημέρα και δεν φτάνει ούτε μέχρι τα μισά του μήνα.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση επαίρεται που τα ματωμένα πλεονάσματα, αποτέλεσμα της ασυγκράτητης φοροληστείας, έφτασαν τα 12,1 δις ευρώ για το 2025, στο 4,9% του ΑΕΠ σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ενώ οι αρχικές εκτιμήσεις ήταν για 9,2 δις. Ταυτόχρονα, ένας πακτωλός δημοσίου χρήματος ρέει απλόχερα σε εργολάβους, σαλτιμπάγκους μεγαλοεπιχειρηματίες, τραπεζίτες, καθώς και για πολεμικούς εξοπλισμούς μιας οικονομίας που εξυπηρετεί τον ιμπεριαλισμό και τους πολέμους.

Η υγεία, η παιδεία, ιδιωτικοποιούνται και μετατρέπονται σε εμπόρευμα. Το μεγαλοεπιχειρηματικό κεφάλαιο επελαύνει παντού, αφού πρώτα απαξιώθηκε και αφέθηκε στο έλεός του κάθε κοινωνική ανάγκη. Έτσι, σχολικά ταβάνια πέφτουν στα κεφάλια των μαθητών, τα ράντζα κυριαρχούν στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία του ΕΣΥ που καταρρέει, με τα επί πληρωμή απογευματινά χειρουργεία και τους μεγαλοκαθηγητές να αλωνίζουν.

Η ελαστική εργασία, η υπερεκμετάλλευση, η επισφάλεια, γίνονται ο κανόνας σε βάρος της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Η ΓΣΕΕ αρνήθηκε ακόμα και την πανεργατική απεργία για τον αντεργατικό νόμο Κεραμέως για το 13ωρο· επιτρέπει στην κυβέρνηση να κλιμακώνει τα βαριά αντεργατικά μέτρα της και καμαρώνει τον επανεκλεγέντα πρόεδρό της που βρομάει από την μπόχα των σκανδάλων. Η ΑΔΕΔΥ σφυρίζει κλέφτικα και 2.500 εκπαιδευτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι οδηγούνται στα πειθαρχικά και στις δυνητικές αργίες. Παράλληλα, η κυβέρνηση προχωράει στην κατάργηση της μονιμότητας και της δημόσιας και δωρεάν παιδείας μέσω της αναθεώρησης του συντάγματος, με τις ευλογίες της συναινετικής αντιπολίτευσης.

Σ’ αυτό το τοπίο και ενώ η παγκόσμια οικονομία συνταράσσεται από μια οξυμμένη και παρατεταμένη κρίση, μαίνονται οι πόλεμοι και οι ιμπεριαλιστικές εκστρατείες με πρωταγωνιστές τις ΗΠΑ και το μαντρόσκυλό τους, το σιωνιστικό Ισραήλ. Η γκανγκστερική επιδρομή στη Βενεζουέλα, η επίθεση στο Ιράν και η νέα εισβολή στον Λίβανο είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου ενός παροξυσμού της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας σ’ όλο τον πλανήτη, καθώς η τρίχρονη σφαγή του παλαιστινιακού λαού σε Γάζα και Δυτική Όχθη συνεχίζεται, ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει μπει στον πέμπτο χρόνο του, το αμερικανικό ναυτικό επιδίδεται σε πράξεις πειρατείας στα διεθνή ύδατα έξω από τα στενά του Ορμούζ και ο Τραμπ συνεχίζει να εκτοξεύει απειλές για αρπαγή της Γροιλανδίας, επέμβαση στην Κούβα κ.λπ., χωρίς να ιδρώνει το αυτί κανενός από τους ως τώρα διαπρύσιους κήρυκες της «διεθνούς νομιμότητας».

 Εξαιρετικά ανησυχητικό και προάγγελος δυσμενών εξελίξεων για τον ελληνικό λαό είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση, πλήρως ευθυγραμμισμένη με τους ιμπεριαλιστές, έχει παραδώσει εν λευκώ τη Σούδα για χρήση στις επιθέσεις εναντίον του Ιράν και του Λιβάνου, με αποστολή πλοίου στην Ερυθρά Θάλασσα, Patriot στη Σαουδική Αραβία και με υποστήριξη στο ανδρείκελο των Δυτικών στην Ουκρανία, Ζελένσκι. Εμπλέκουν τη χώρα σε όλους τους άδικους πολέμους εναντίον των λαών στη Μέση Ανατολή και αλλού.

Στις πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις η εργατική τάξη και ο λαός καταδικάζουν αυτή τη φιλοπόλεμη πολιτική και στηρίζουν τον δίκαιο αγώνα των λαών του Ιράν, της Παλαιστίνης και του Λιβάνου. Αρνούνται την «πολεμική κουλτούρα» της ΝΔ και του Δένδια, που θέλει να προετοιμαστεί ο λαός μας για την υποδοχή φέρετρων «σκεπασμένων με τη σημαία». Απορρίπτουν και απαιτούν να σταματήσει τώρα η επικίνδυνη πορεία εμπλοκής στους όπου γης πολέμους. Αγωνίζονται για:

Ø Απομάκρυνση των ΗΠΑ και των αμερικανικών βάσεων από τη χώρα.

Ø Αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων για την «πολεμική οικονομία».

Ø Ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της ακρίβειας, της εκμετάλλευσης, των σκανδάλων, της καταστολής των δημοκρατικών ελευθεριών και των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.

Ø Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις· γνήσιες ΣΣΕ· επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού.

Ø Πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους, μείωση του εργάσιμου χρόνου, εφαρμογή 6ωρου, 5ήμερου, 30ωρου.

Ø Κρατικοποίηση των επιχειρήσεων στρατηγικού ενδιαφέροντος, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό έλεγχο.

Ø Δημόσιες συγκοινωνίες, ρεύμα και νερό, παιδεία, υγεία, ασφάλιση. Χρήματα για τις κοινωνικές ανάγκες και όχι για το «χρέος», το σύμφωνο σταθερότητας της ΕΕ και τους πολεμικούς εξοπλισμούς.

Ø Απόδοση δικαιοσύνης για το έγκλημα των Τεμπών, τιμωρία των ενόχων και όσων το συγκάλυψαν.

Ø Απόδοση δικαιοσύνης για τα εγκλήματα στη Χίο και στην Πύλο. Καταδίκη της εγκληματικής αντιμεταναστευτικής-αντιπροσφυγικής πολιτικής, χαρτιά στους μετανάστες, άσυλο και στέγη, δικαιώματα και δουλειά σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Ø Κίνημα ταξικό-διεθνιστικό για την ειρήνη των λαών, ενάντια στον φασισμό και στον ρατσισμό.

Ø Για να ηττηθεί η πολεμική εκστρατεία του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Για να ανοίξει ο δρόμος για την επαναστατική ανατροπή και την εργατική εξουσία, για την κοινωνική απελευθέρωση και την εργατική χειραφέτηση.

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!