Χαιρετισμός του σ. Χ.Μπίστη

εκ μέρους του ΕΚΚΕ

στην εκλογική συγκέντρωση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

στην Ομόνοια

 

Εργαζόμενοι – άνεργοι – νέοι και νέες,

 

που είδατε μισθούς και συντάξεις να χάνουν το 15% της αξίας τους τα τελευταία χρόνια, απολυμένοι ή υπό απόλυση εργάτες σαν κι εσάς του Σκαραμαγκά που σας πολιορκεί το φάσμα της ανεργίας, λιμενεργάτες που ξεσηκώνεστε μαχητικά ενάντια στο ξεπούλημά των λιμανιών, φτωχομεσαίοι αγρότες των μπλόκων ενάντια στη λεηλασία του απλήρωτου μόχθου σας, νέοι και νέες των ακριβοπληρωμένων πτυχίων χωρίς αξία, της μαζικής ανεργίας, της εργασιακής περιπλάνησης και της εξευτελιστικής ομηρίας των stage – έχει έρθει η ώρα που ή θα πούμε όλοι μαζί ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ή θα πληρώσουμε ακριβά αυτά που μας επιφυλάσσουν!

Έχουμε πια κατανοήσει ότι η συμπίεση μισθών και μεροκάματων, η υπερεκμετάλλευση των ανθρώπων και της φύσης, είναι κι αυτή μια απ’ τις βαθύτερες αιτίες της μεγαλύτερης κρίσης του συστήματος εδώ και 80 χρόνια. Αυτή κρύβεται πίσω απ’ την κλιμάκωση του ρατσισμού, του εθνικισμού και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Νοιώθουμε ότι καμιά κυβέρνηση δεν είναι σήμερα σε θέση να ελέγξει την τεράστια φούσκα απ’ την κερδοσκοπία των τραπεζών και από τον υπερδανεισμό των κρατών, ανάμεσά τους και του ελληνικού δημοσίου, που έχει οδηγηθεί στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Ούτε η τρομοκρατία για τη διάσωση των κερδών τους, ούτε τα καλοπιάσματα μπορούν πια να κρύψουν ότι εκείνο που σχεδιάζουν οι κυρίαρχοι του σημερινού κόσμου είναι το ξεθεμέλιωμα του συνόλου των κατακτήσεων και δικαιωμάτων μας. Γι’ αυτό κι εμείς λέμε ότι μόνο η οργανωμένη ανταρσία του κόσμου της εργασίας θα μπορέσει να ανατρέψει αυτή την ολέθρια πορεία. Ότι αυτός ο σάπιος και γερασμένος καπιταλισμός δεν μπορεί να είναι το μέλλον για τους ανθρώπους του μόχθου και τη νέα γενιά.

Και βέβαια από μόνη της η ψήφος μας στις εκλογές που έρχονται δεν θα είναι σε θέση να ανατρέψει τα σχέδιά τους. Μπορεί ωστόσο να διευκολύνει ή να δυσκολέψει τις συνθήκες για την απάντηση που χρειάζεται με τους αγώνες της επόμενης μέρας. Γι’ αυτό κι εμείς λέμε όχι στην αναζήτηση του «μικρότερου κακού». Αλλά και όχι στην αποχή και την αδιαφορία. Μαύρο στους εκπροσώπους του κεφαλαίου ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, στο αντιδραστικό δεκανίκι του ΛΑΟΣ. Κι ακόμα όχι σ’ όλους αυτούς που μετέτρεψαν τις κόκκινες ελπίδες μας σε γαλαζοπράσινες συγκυβερνήσεις, οδηγώντας επανειλημμένα το λαϊκό κίνημα στην ήττα και την υποταγή. Μπορούμε όλοι και πρέπει να δώσουμε τη συμβολή μας για μια Αριστερά της Νίκης και της Ανατροπής, να δυναμώσουμε και να ψηφίσουμε την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

 

Φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι

 

Κιόλας οι τοίχοι της Αθήνας στη διάρκεια της νεολαιίστικης εξέγερσης του περασμένου Δεκέμβρη έλεγαν «Η Βάρκιζα τελείωσε». Σηματοδοτούσαν έτσι την ανάγκη για ένα συνολικό απολογισμό και ξεκαθάρισμα με τις ιδέες και τις πρακτικές, με τις αντεπαναστατικές αντιλήψεις και τα πραξικοπήματα που οδήγησαν στον εκφυλισμό και την πολυδιάσπαση το αριστερό και κομμουνιστικό μας κίνημα. Μας καλούσαν να κρίνουμε με βάση την ίδιες τις εμπειρίες μας τι ωφέλησε περισσότερο τον εργαζόμενο λαό. Η επαναστατική κατεύθυνση για μια λαοκρατούμενη σοσιαλιστική Ελλάδα ή μήπως η υποταγή της λεγόμενης «δημοκρατικής αλλαγής» στα πλαίσια του συστήματος; Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ή μήπως η καταγγελία της σαν «προβοκάτσιας» και η γραμμή για συμμετοχή στις χουντοεκλογές. Η υπογραφή του αντικομμουνιστικού Νόμου 59 και η υποταγή στην αστική νομιμότητα ή οι ανυπότακτοι αγώνες της μεταπολίτευσης; Η συμμετοχή στην Κυβέρνηση Τζαννετάκη και την Οικουμενική που άνοιγε το δρόμο στην ισοπεδωτική επέλαση του νεοφιλελευθερισμού ή αντίθετα η ρήξη μαζί τους και η καταγγελία τους; Οι καταλήψεις, απεργίες, διαδηλώσεις και συγκρούσεις που ματαίωναν την αλλαγή του άρθρου 16 και την αντιδραστική αναθεώρηση του Συντάγματος ή μήπως οι αποστάσεις από τις μαζικές και μαχητικές μορφές πάλης παράλληλα με την προσπάθεια για την ψηφοθηρική τους εκμετάλλευση; Η πρωτοπόρα συμμετοχή στην εξέγερση του Δεκέμβρη και η προσπάθεια για τη συγκρότηση και πολιτικοποίησή της ή μήπως η εχθρότητα απέναντί της που λειτουργούσε αντικειμενικά ως εφεδρεία του συστήματος; Κι ακόμα η έγκαιρη καταγγελία των εκφυλισμένων καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού» για την αναγέννηση των απελευθερωτικών ιδεών του Οκτώβρη και των άλλων προλεταριακών επαναστάσεων όπου στηρίχτηκαν όλες οι σύγχρονες καταχτήσεις της εργατικής τάξης και των λαών, ή μήπως η συγκάλυψη και ο εξωραϊσμός τους μέχρι την οριστική καπιταλιστική παλινόρθωση, την πολυδιάσπαση και την κρίση του εργατικού κινήματος;

Και επειδή τα γεγονότα μιλούν πια από μόνα τους, εμείς καλούμε όλους τους εργαζόμενους να ενισχύσουν το πιο μαζικό και ελπιδοφόρο εγχείρημα, με συνείδηση των αδυναμιών του, για την ανασύνθεση της επαναστατικής Αριστεράς που είναι σήμερα η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Ενάντια στον απομονωτισμό και τη φυγομαχία αυτών που αρνούνται να μπουν στη δοκιμασία και υπηρεσία του κινήματος. Ενάντια στις ευκαιριακές συγκολλήσεις με το ρεφορμισμό και τη σοσιαλδημοκρατία που διχάζουν την εργατική τάξη και υπονομεύουν τους αγώνες της. Για την ευρύτερη δυνατή ενότητα όλων των εργαζόμενων, για την ενότητα της Αριστεράς σε αγωνιστική κατεύθυνση

 

ΔΙΝΟΥΜΕ ΚΟΚΚΙΝΗ ΨΗΦΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΠΥΚΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΗΣ

ΣΤΙΣ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ 

ΓΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ – ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ