Get Adobe Flash player

Επικαιρότητα

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Η ΠΙΟ ΧΡΗΣΙΜΗ ΨΗΦΟΣ

Λίγο πριν την κάλπη στις 7 Ιούλη, κάποια συμπεράσματα από το πρόσφατο παρελθόν θα μπορούσαν να φωτίσουν τη σκέψη και τις αποφάσεις των εργαζομένων οδηγώντας τους σε έστω μια χρήσιμη ψήφο.

Α. Το Βατερλώ του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν παρά η παταγώδης αποτυχία της αυταπάτης ότι μέσα από έναν «τίμιο» διάλογο με την Τρόικα και τη ντόπια ολιγαρχία (ΣΕΒ, εργοδοσία, κλπ), θα μπορούσε να ωφεληθεί τόσο ο λαός, όσο και το κεφάλαιο. Το ξαναζεσταμένο win-win του ΓΑΠ δεν ήταν παρά η ευρωλαγνεία και η αυταπάτη πως η Ε.Ε θα μπορούσε να αλλάξει και από λάκος των λεόντων να γίνει η Ευρώπη των λαών. Η αυταπάτη πως  με ένα απλό ψηφοδέλτιο στην κάλπη θα μπορούσε ο λαός να νικήσει χωρίς ρήξη, ούτε υποταγή, δια του κοινοβουλίου και με ένα νόμο κι ένα άρθρο θα λυτρωνόταν από χρέη, βάσανα, αυτοκτονίες, μετανάστευση, κλπ. Η άνοδος στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ, των PODEMOS, του Κόρμπιν και του Μελανσόν συντηρούσε αυτόν τον διακαή πόθο , που όμως ηττήθηκε οικτρά.

Β. Υπάρχει νωπή η πείρα πως η επιλογή του μικρότερου κακού πάντα έφερνε το μεγαλύτερο. Το 2009 ήρθε το ΠΑΣΟΚ για να γλιτώσει το λαό από τα «χειρότερα» που θα έφερνε η ΝΔ και ο Γ. Παπανδρέου έφερε το Α’ Μνημόνιο. Στη συνέχεια ακολούθησαν τα «Ζάππεια» της ΝΔ, ο λαός καταψήφισε το ΠΑΣΟΚ για να τελειώσουν τα μνημόνια και ήρθε το Β΄ Μνημόνιο. Το 2015 ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ, ως η δύναμη που «και το 1 να κάνει από τα 10 που υπόσχεται, κάτι θ΄αλλάξει» και έφερε το Γ΄Μνημόνιο.

Γ. Σήμερα, είτε αυτοδύναμα, είτε με το νέο δίπολο, όποια κυβέρνηση  και αν αναλάβει την εξουσία, θα διαχειριστεί την «κανονικότητα» του αιώνιου μνημονίου και των πάνω από 700 εφαρμοστικών νόμων, των αιματηρών πλεονασμάτων μέχρι το 2060, της ενισχυμένης επιτροπείας από κυβέρνηση σε κυβέρνηση , δηλαδή κάθε φορά θα βγαίνει κερδισμένη η αστική τάξη με το λαό στη γωνία.

Γι’ αυτό, πρέπει να απορριφθούν τα παραπάνω σενάρια. Τόσο του «κακού» ΣΥΡΙΖΑ,  όσο και το «χειρότερο» της ΝΔ, αφού και οι δύο έχουν δείξει την απέχθειά τους στην επαναφορά θεμελιωδών δικαιωμάτων, που ξηλώθηκαν με νόμους τα τελευταία 2 χρόνια. Ούτε συγχωροχάρτι στον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε λευκή επιταγή στον Μητσοτάκη. Πρωταγωνιστής της ζωής του πρέπει να γίνει ο ίδιος ο οργανωμένος λαός και όχι κομπάρσος και κορόιδο στη γωνία. Άλλωστε, η βάση των ψεύτικων κάθε φορά υποσχέσεών τους δεν είναι παρά η αδυσώπητη κρίση του σάπιου συστήματος που υπηρετούν και γι’ αυτό η κατάσταση θα΄ναι ρευστή, ασταθής και πρόσφορη για την ανάπτυξη αγώνων για τη ρήξη και την ανατροπή.

Τι κέρδισε ο λαός από την εφαρμογή της πολιτικής τους εδώ και δέκα χρόνια; Ανεργία, 500,000 νέοι που πήραν το δρόμο της μετανάστευσης, ανασφάλιστη και ελαστική εργασία, διάλυση όλου του δημόσιου τομέα με σοβαρές επιπτώσεις σε υγεία-παιδεία, χιλιάδες άνθρωποι κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους και οι αγρότες τη γη τους. Αυτά έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ 4 χρόνια τώρα πιστός στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, αλλά και στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, όπως δείχνει η σύμπραξή του με τον Τραμπ, τον Νετανιάχου και τον Σίσι. Έστρωσε το χαλί στον Μητσοτάκη για το νέο γύρο επίθεσης στα εργατικά δικαιώματα με νέα προνόμια και κέρδη για το κεφάλαιο, την ίδια ώρα που καλεί τον λαό να υπομείνει τους «δύσκολους» και «ανηφορικούς» δρόμους που έχει μπροστά του και να του δώσει και αυτοδυναμία, γιατί αλλιώς θα ξανακάνει εκλογές τον 15αύγουστο και μάλιστα με απλή αναλογική για να υπάρξει «εθνική συνεννόηση».

Μπροστά στην κάλπη στις 7 Ιούλη, ο Μητσοτάκης  δήθεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Ανάλογες διαβεβαιώσεις έδιναν και στο παρελθόν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που τελικά συγκυβέρνησαν. Εφόσον όμως  ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη συγκυβερνήσει με τους ΑΝΕΛ, γιατί να μην το πράξει και με τη ΝΔ για την «σωτηρία» μας.  ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ μια χαρά τα βρήκαν άλλωστε τον Αύγουστο του ’15 όταν πέρασαν στη Βουλή το 3ο Μνημόνιο.

Αυτό το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα των Μαυρογιαλούρων και της διαπλοκής, που στερεί τα όνειρα από τη νεολαία, αλλά και από τον καθένα μας, εκπροσωπεί επάξια και ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Τσίπρας και η κ. Φώφη.

Μπορούμε και πρέπει να «πάμε αλλιώς», λοιπόν. Ενάντια στην ακατάσχετη απληστία του κεφαλαίου και των goldenboys που λεηλατούν τον μόχθο και τον ιδρώτα του κόσμου της εργασίας. Να μαυρίσουμε, να τιμωρήσουμε αυτές τις κυβερνήσεις, τα νέα δίπολα που πολώνουν επιτήδεια το κλίμα για να συσκοτίσουν την αλήθεια.

Ούτε η κλιμάκωση της κρατικής τρομοκρατίας ενάντια στις λαϊκές και νεολαϊίστικες κατακτήσεις και δικαιώματα για την κατάργηση του ασύλου, ούτε οι παροχές-φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, οι ιδιωτικοποιήσεις, τα αντιασφαλιστικά αντιεκπαιδευτικά μέτρα θα μπορέσουν να δώσουν λύση σε ένα σύστημα που σαπίζει. Αυτό συμβαίνει γιατί   η λειτουργία του στηρίζεται σε σχέσεις παραγωγής που αναγκαστικά δημιουργούν αξεπέραστες δομικές κρίσεις. Κρίσεις που οι Βρυξέλλες  επιδιώκουν γιατί υπηρετούν αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Κρίσεις που φέρνουν τον κίνδυνο του πολέμου για το ξαναμοίρασμα του κόσμου από τους ΝΑΤΟϊκούς ιμπεριαλιστές.

Μπροστά σε τούτη την πραγματικότητα έχουμε ανάγκη από μια άλλη Αριστερά. Μια Αριστερά μαχητική, ανατρεπτική, επαναστατική, που δε θα μασάει τα λόγια της και που στις κρίσιμες στιγμές δε θα πετάει τη μπάλα στην εξέδρα για να μη χάσει τις μικρές καρεκλίτσες της. Μια Αριστερά αντικαπιταλιστική-αντιϊμπεριαλιστική, που θα δίνει προοπτική με την καθημερινή πρωτοπόρα συμμετοχή της στους αγώνες της τάξης, όχι με γενικόλογες αναφορές, αλλά με συγκεκριμένο πρόγραμμα που θα ανοίγει το δρόμο της ανατροπής του συστήματος της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης για την εργατική εξουσία, τη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική, για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ,  τη διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο.

Για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, για να πάρουμε πίσω όσα μας έκλεψαν όλα αυτά τα χρόνια. Μας λένε πως δεν υπάρχει εναλλακτική. Όμως, ο δικός τους δρόμος είναι αδιέξοδος. Ο δικός μας δρόμος μπορεί να έχει στροφές και γυρίσματα, αλλά στο τέλος είναι φωτεινός και ελπιδοφόρος. Με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας στηρίζουμε-ψηφίζουμε τη μαχητική εργατική αντιπολίτευση. Ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να δυναμώσουν ο αγώνας και η ελπίδα!


ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Δευτέρα 1/7

7:00 μ.μ.

στο χώρο του εκλογικού περιπτέρου

μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη στην Πανεπιστημίου

 

ΚΟΚΚΙΝΗ ΨΗΦΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Το Ε.Κ.Κ.Ε. στηρίζει και συμμετέχει στα ψηφοδέλτια της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στις περιφέρειες της: Β' ΑθήναςΒ' ΘεσσαλονίκηςΠέλλαςΜεσσηνίαςΔωδεκανήσων και Εύβοιας καθώς και στο ψηφοδέλτιο επικρατείας, με την Βαφειάδου Ελένηαρχιτεκτόνισσα, μέλος Δ.Σ. ΣΑΔΑΣ τμήμα Αττικής, μέλος του Αλληλέγγυου Εργαστηρίου Σχεδίου, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.


Οι υποψήφιοί μας είναι:

  • -Νέοι εργαζόμενοι, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι και συνταξιούχοι.
  • -Ενεργοί στα τοπικά και περιβαλλοντικά κινήματα (σε Λευκίμμη, Χαλκιδική, Αραβησσό, Αθήνα, Περιστέρι, Έδεσσα, Καλαμάτα, Κρήτη και αλλού).
  • -Με τη δημιουργία πρωτοβάθμιων σωματείων στον χώρο δουλειάς τους (Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, Σωματείο Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών, Σωματείο εργαζομένων στις ΜΚΟ κλπ).

-- Η αντιπολίτευση γίνεται στους δρόμους!  --  
 
Ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ
και την πολιτική κεφαλαίου - ΕΕ - ΝΑΤΟ

Ενάντια στον ιμπεριαλισμό
τον εθνικισμό και τον πόλεμο

Για την εργατική αντεπίθεση
και την ανασυγκρότηση του λαϊκού κινήματος

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ/ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. 


 

Η πραγματικότητα θέλει να αλλάξει, ας την αλλάξουμε!

Της Αντωνίας Αθανασοπούλου-Βαφειάδου

Δέκα χρόνια μετά, αυτό το παιδί της κρίσης που ξεκίνησε στο κατάμεστο γήπεδο του Σπόρτιγκ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι ακόμα εδώ. Πλούσια σε αγώνες, σε νίκες, αλλά και σε λάθη.

Δέκα χρόνια μετά μπορούμε να πούμε πως η βασική συμβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ότι όρθωσε ανάστημα στο ρεφορμισμό. Δεν ήταν μια προφανής επιλογή. Σε μια Ευρώπη, η διανόηση της οποίας το πιο αριστερό που μπορούσε ποτέ να φανταστεί ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι PODEMOS και στην οποία η νεοφιλελεύθερη στροφή αποτυπωνόταν και στη διαρκή άνοδο της ακροδεξιάς, η επιμονή στο ριζοσπαστικό, αντικαπιταλιστικό, αντι-ΕΕ λόγο και πρακτική έμοιαζε από παλαιάς κοπής εμμονή στην ιδεολογική καθαρότητα μέχρι αριστερίστικο φετιχισμό.

Το γεγονός ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το πιο σοβαρό κι ελπιδοφόρο εγχείρημα της μεταπολιτευτικής Αριστεράς δεν είναι θέμα εκτίμησης. Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους και είναι σημαντικό να γυρνάμε σ' αυτά. Τα 3.000 μέλη είναι κάτι που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε, όπως επίσης οι δεκάδες χιλιάδες ψήφοι που λάβαμε στις εκλογικές αναμετρήσεις όπου συμμετείχαμε, οι πολλαπλές εκπροσωπήσεις που καταφέραμε να έχουμε σε μια σειρά από θεσμικά όργανα σε δήμους, περιφέρειες, συνδικαλιστικούς φορείς, συλλόγους, κ.λπ. Οι αγώνες που δώσαμε και από αυτές τις θέσεις είναι επιτεύγματα τα οποία σε προηγούμενες δεκαετίες ούτε θα τα φανταζόμασταν. Πρόκειται για επιτεύγματα που κατορθώσαμε μ' αυτή τη "σκληρή γραμμή”, αυτή που δύσκολα συγχωνεύεται με άλλους πολιτικούς χώρους και που δύσκολα -υποτίθεται- τη χωνεύει κι ο λαός. Πάνω από όλα όμως, εφαρμόσαμε με συνέπεια τη γραμμή “εντός-εκτός και εναντίον”, αναπτύσσοντας και ενισχύοντας κινήματα στα οποία βρισκόμασταν, όχι για να διαμορφώσουμε αριστερό προφίλ, αλλά επειδή αυτό είμαστε. Καθαρίστριες, αναπληρωτές, εργαζόμενοι ΜΕΤΡΟ, ΕΡΤ, είναι μερικοί μόνο από τους αγώνες όπου πρωτοστατήσαμε, χώρια η μεγάλη μάχη του δημοψηφίσματος, ο διαρκής αγώνα ενάντια στους φασίστες της Χ.Α., ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια, ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τον πόλεμο.

Περισσότερα...

 

Χαιρετισμός του ΕΚΚΕ στην 9η συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (μ-λ)

Συντρόφισσες και σύντροφοι του ΚΚΕ (μ-λ)

Πριν από τρεις μέρες έγινε η Σύνοδος Κορυφής Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας, με τη συμμετοχή των ΗΠΑ, τις οποίες για πρώτη φορά εκπροσώπησε ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών, επιβεβαιώνοντας έτσι το συσχετισμό δυνάμεων στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και την πορεία των ευρύτερων ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. 

Η συνάντηση των Νετανιάχου-Τσίπρα-Αναστασιάδη-Πομπέο επικεντρώθηκε στην ενέργεια και την ασφάλεια. Πεδία κρίσιμα όχι μόνο για την αναμέτρηση των κολοσσών που εποφθαλμιούν τον ενεργειακό πλούτο της περιοχής και την «αξιοποίησή» του για τον έλεγχο των μεγάλων ενεργειακών αγορών και διόδων, αλλά και για την προώθηση των γενικότερων γεωπολιτικών σχεδιασμών στις περιοχές από τη Μαύρη Θάλασσα και τα Βαλκάνια ως τη Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική. Στα πλαίσια των ίδιων αυτών γεωπολιτικών συσχετισμών, μόλις χθες, στην Αττάλεια, ο Υπ.Εξ. Κατρούγκαλος παζάρευε με τον Τούρκο ομόλογό του τη μοιρασιά των πηγών και των διαύλων ενέργειας στην ανατολική Μεσόγειο, καταβάλλοντας ταυτόχρονα προσπάθεια να παραμείνει η Τουρκία στο αμερικανο-Νατοϊκό στρατόπεδο.

Η πιο βαθιά πρόσδεση της ελληνικής κυβέρνησης στον άξονα Ελλάδας-Ισραήλ-Αιγύπτου-Κύπρου είναι ενδεικτική της έντασης που σιγοκαίει και του πολεμικού κινδύνου στην περιοχή μας. Η εμπλοκή και η ευθυγράμμιση στο σχέδιο της «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης», η συνεργασία με το κράτος που δολοφονεί την Παλαιστίνη, τα σχέδια για διχοτόμηση και ΝΑΤΟποίηση της Κύπρου, τα παζάρια για συνεκμετάλλευση στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, απαιτούν επαγρύπνηση. Ο λαός μας και οι γειτονικοί λαοί, με την πάλη τους ενάντια στις αστικές τους τάξεις και τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις και με όπλο τη διεθνιστική αλληλεγγύη, θα υπερασπιστούν την ειρήνη στην περιοχή των Βαλκανίων και της Μεσογείου.

Περισσότερα...

 

Μας έπνιξε η μπόχα!

Η αστική κοινωνία ζέχνει (γνωστό!) Συνήθως φροντίζει να καμουφλάρει τη σαπίλα της με φτιασιδώματα, θυμιατά, αρώματα και παχιά λόγια. Μερικές φορές όμως η αλαζονεία οδηγεί τους τάχαμου καλλιεργημένους, εκλεπτυσμένους και άριστους αστούς να μην κρύβουν καν τη δυσωδία που αναδίδει η σήψη τους.

Μια τέτοια συγκυρία ζούμε τις τελευταίες μέρες, με την πρωτόδικη καταδίκη τού, εκ των αρίστων της ΝΔ, Νίκου Γεωργιάδη, πρώην βουλευτή και πρώην στενού μυστικοσυμβούλου του Μητσοτάκη, για ασέλγεια κατά ανηλίκων άνω των 15 ετών έναντι αμοιβής κατ’ εξακολούθηση. Οι λεπτομέρειες της υπόθεσης, για όποιον είχε αρκετά γερό στομάχι ώστε να τις διαβάσει, είναι αηδιαστικές. Αυτό καθαυτό το γεγονός, όμως, ούτε εκπλήσσει ούτε πρωτάκουστο είναι. Σ’ αυτή την κοινωνία ζούμε, και η διαφθορά της μας είναι πια οικεία.

Το καινούργιο στην ιστορία είναι η ομόθυμη, ενορχηστρωμένη, πεισματική και θρασεία προσπάθεια ολόκληρου του συστήματος των πολιτικών/πολιτικολογούντων/δημοσιογραφούντων που στηρίζουν τη δεξιά παράταξη αρχικά να αποσιωπήσουν, και όταν αυτό απέτυχε, όχι απλώς να συγκαλύψουν, ούτε μόνο να υποβαθμίσουν, αλλά ευθέως να αθωώσουν/δικαιώσουν τον καταδικασθέντα, τοποθετώντας τις πράξεις του στα πλαίσια του κοινωνικά αποδεκτού. Μεταξύ άλλων, ακούσαμε ότι πρόκειται για σκευωρία· ότι η υπόθεση είναι προσωπική και από εκείνες τις οποίες ο καθένας θα μπορούσε να μπλέξει· ότι ο Ν. Γ. είναι θύμα ενός καθημερινού φασισμού που προσπαθεί να εγκατασταθεί στη χώρα. Διατυπώθηκε το –ρητορικό- ερώτημα αν η ερωτική επιθυμία για ένα δεκαπεντάχρονο μπορεί να θεωρηθεί παιδεραστία. Ένα κανάλι εμφάνισε, στην καθημερινή επισκόπηση του τύπου, περσινό πρωτοσέλιδο εφημερίδας για να αποφύγει να δείξει έναν δυσάρεστο για τον Μητσοτάκη τίτλο που τον εγκαλούσε για τη φαυλότητα των συνεργατών του. Εκτοξεύτηκαν συγκαλυμμένες, και όχι τόσο συγκαλυμμένες, απειλές εναντίον όσων αναφέρονται καν στην υπόθεση. Και άλλα πολλά και σιχαμερά.

Η αριστερά δεν ψευτοηθικολογεί. Η αριστερά δεν είναι σεμνότυφη. Η αριστερά δεν κολλάει το μάτι της στην κλειδαρότρυπα κανενός. Η αριστερά αναγνωρίζει το δικαίωμα του καθενός να εκφράζεται σεξουαλικά όπως θέλει και να επιλέγει τον/τη σύντροφό του ελεύθερα, εφόσον πρόκειται για συναινούντες ενηλίκους και στη σχέση δεν υπεισέρχεται το παραμικρό στοιχείο εξαναγκασμού, εξευτελισμού, απειλής, εκμετάλλευσης. Η αριστερά, επειδή πάνω σ’ αυτή τη βάση στηρίζεται ολόκληρη η κοσμοθεωρία της, στέκεται απέναντι και αντιπαλεύει κάθε προσπάθεια εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Κι αυτό αφορά κάθε πλευρά των ανθρώπινων κοινωνικών σχέσεων.

Έτσι λοιπόν, κρατώντας όσο μπορούμε τη μύτη μας για να μη μας πάρει η μπόχα, και επειδή δεν είμαστε χριστιανοί για να αναφωνήσουμε «Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί», ένα έχουμε να πούμε σ’ όλους αυτούς τους σιχαμένους: ΦΤΟΥ ΣΑΣ!

 

 

Βενεζουέλα: Το νούμερο 68

Μερικές σκέψεις με αφορμή το τελευταίο παιχνίδι

γεωπολιτικού πόκερ που παίζεται στη Λατινική Αμερική

Ξεκινώντας το μέτρημα από την Κίνα και το 1945 -για να μην πάμε ακόμα πιο πίσω, στον 19ο αιώνα-, περνώντας από την Αϊτή και το Βιετνάμ και καταλήγοντας στο πιο πρόσφατο παρελθόν (Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Ουκρανία, αλλά όχι μόνο…), οι ΗΠΑ μετρούσαν μέχρι πρόσφατα 67 επιχειρήσεις ανατροπής κυβερνήσεων κυρίαρχων κρατών. Στον μακρύ αυτό κατάλογο η Βενεζουέλα έχει πάρει εδώ και καιρό τον δικό της αύξοντα αριθμό: 68.

Μερικές από τις επιχειρήσεις αυτές συνεπάγονταν κανονικούς πολέμους ευρείας κλίμακας (π.χ. Βιετνάμ, Αφγανιστάν, Ιράκ). Μετά την τελευταία αυτή χώρα, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στράφηκε στις «συγκρούσεις χαμηλής έντασης», που προϋποθέτουν πως κάποιοι άλλοι αναλαμβάνουν να διακινδυνεύσουν το τομάρι τους στο πεδίο της μάχης, με τους γιάνκηδες να ασχολούνται με την «υψηλή επιστασία», τους από αέρος βομβαρδισμούς, τη διοικητική μέριμνα, την εκπαίδευση, τη χρηματοδότηση/εξαγορά/δωροδοκία, την προπαγάνδα, και οτιδήποτε άλλο εξασφαλίζει την επίτευξη του στόχου χωρίς να χρειαστεί να βλέπει ο αμερικανικός λαός να ξεφορτώνονται από τα αεροπλάνα κατά δεκάδες τα φέρετρα των παιδιών του, σκεπασμένα με την αμερικανική σημαία. (Άλλωστε, η δημοσίευση των σχετικών φωτογραφιών έχει απαγορευτεί εδώ και χρόνια, για να αποφευχθεί ένα νέο σοκ αντίστοιχο εκείνου από τον πόλεμο του Βιετνάμ). Είναι χαρακτηριστικό ότι επί του, υποτίθεται, «δημοκρατικού» και «προοδευτικού» (λέμε και κάνα αστείο…) Ομπάμα, η αμερικανική υπερδύναμη πραγματοποίησε πιο εντατικούς βομβαρδισμούς απ’ ό,τι επί του προκατόχου του, Τζορτζ Μπους, ενώ έστειλε δυνάμεις για διεξαγωγή ειδικών επιχειρήσεων σε 150 χώρες· όμως οι αμερικανικές απώλειες σε έμψυχο υλικό υπήρξαν ελάχιστες, σε αντίθεση με όσους δέχτηκαν να παίξουν το ρόλο των «bootsontheground» (Αφγανούς, Σύρους, Κούρδους, Λίβυους, Ιρακινούς κ.ά.), που θυσιάστηκαν και θυσιάζονται κατά χιλιάδες εξυπηρετώντας τα αμερικανικά συμφέροντα.

 

Περισσότερα...

 

Παρέμβαση της Αριστερής Κίνησης Περιστερίου

Παρέμβαση της Αντωνίας Αθανασοπούλου, Δημοτικής Συμβούλου με την Αριστερή Κίνηση Περιστερίου, στην ημερίδα που διοργάνωσαν αντικαπιταλιστικές κινήσεις πόλης το Σάββατο 24 Νοεμβρίου με θέμα "Από τον Καλλικράτη στον Κλεισθένη: οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην τοπική διοίκηση".

Η Αριστερή Κίνηση Περιστερίου, είναι ένα δημοτικό σχήμα που δραστηριοποιείται στο Περιστέρι 24 χρόνια. Έχει δύο δημοτικούς συμβούλους και λειτουργεί με συντονιστικό και γενική συνέλευση που συνεδριάζουν τακτικά.

Όσον αφορά το θεσμό του “Κλεισθένη”, αποτελεί κρίκο στην ενιαία αλυσίδα αντιλαϊκής επίθεσης, που δέχονται οι εργαζόμενοι από κυβέρνηση- ΕΕ- πλουτοκρατία. Είναι συνέχεια του “Καλλικράτη” και των “Καποδίστρια” Ι & ΙΙ, που υλοποίησαν οι γαλαζοπράσινες κυβερνήσεις. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τον “Κλεισθένη”, ανταποκρινόμενη στις νέες απαιτήσεις της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης προχωρά σε νέες διοικητικές αντιδραστικές αλλαγές. Αυτοί οι σχεδιασμοί δεν έχουν καμία σχέση με την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Περισσότερα...

 

Αγώνες, κρίση και προοπτική στα πέτρινα χρόνια

Η εισήγηση αυτή είναι μια αφήγηση σημαντικών γεγονότων της ιστορικής περιόδου 1949-’74. Στο συλλογικό αυτό κείμενό μας έχουμε χρησιμοποιήσει στοιχεία από το βιβλίο του Γιώργη Βοντίτσου-Γούσια Οι αιτίες για τις ήττες, τη διάσπαση του ΚΚΕ και της ελληνικής αριστεράς, κείμενα της Επιτροπής Παλιών Κομμουνιστών και του Γιώργου Αλεξάτου για την ιστορία του ελληνικού μαρξιστικού–λενινιστικού κινήματος, αλλά και ντοκουμέντα της εποχής, προκηρύξεις και πρακτικά της οργάνωσής μας από την περίοδο του Πολυτεχνείου και άλλες, καθώς και μαρτυρίες συντρόφων μας πολιτικών προσφύγων στην Τασκένδη. Και βέβαια η αφήγηση αυτή προκύπτει από την ανάγνωση και την ιεράρχηση των γεγονότων της περιόδου, όπως τα αφομοιώσαμε ιστορικά μέσα από το πρίσμα της μαοϊκής στράτευσής μας όλα αυτά τα χρόνια.

της Ελένης Βαφειάδου, Αρχιτεκτόνισσας, μέλος Δ.Σ. ΣΑΔΑΣ Αττικής, μέλος του Ε.Κ.Κ.Ε., την 1η μέρα του ιστορικού-θεωρητικού διημέρου για ένα σύγχρονο κομμουνιστικό κίνημα και κόμμα, στις 10 Νοεμβρίου 2018

Περισσότερα...

 

Ανακοίνωση του ΕΚΚΕ για το Πολυτεχνείο 2018

 ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ, 

 ΜΗ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚEΦΑΛΙ. 

Σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τις μέρες της εξέγερσης του 1973, αλλά ο αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό και το φασισμό, καθώς και τα αιτήματα για ψωμί-παιδεία-ελευθερία,παραμένουν ακόμα σε εκκρεμότητα. «Στο Πολυτεχνείο ένας μικρός λαός έδειξε πόσο είναι δυνατός», γι’ αυτό και η αστική τάξη τρέμει μπροστά στις δυνατότητες που μπορεί να ανοίξει για την εργατική τάξη και τους καταπιεσμένους η φλόγα που δεν έσβησε το Νοέμβρη του ’73. Τρέμει μην και πιάσουμε το νήμα των επαναστατικών παραδόσεων του τόπου μας και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ. Για να πάρουμε πίσω τη ζωή μας, όσα μας πήρε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η μνημονιακή πολιτική λιτότητας της ΕΕ και όλα όσα πραγματικά μας ανήκουν!

 ΟΥΤΕ ΣΥΡΙΖΑ – ΟΥΤΕ ΝΔ.

Παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για «έξοδο από τα μνημόνια», ο λαός στενάζει υπό το βάρος της ανεργίας, της φτώχειας, της φορολεηλασίας, της κατάρρευσης των δημόσιων υποδομών και των κοινωνικών υπηρεσιών, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, των πλειστηριασμών, της συνεχούς υποβάθμισης της ζωής του. Με το σύνολο όλων των μνημονιακών νόμων ακόμα σε ισχύ, ο λαός συνεχίζει να πληρώνει την κρίση τους.

Περισσότερα...

 

το νέο site...

 Για πρόσβαση στο παλιό site του Ε.Κ.Κ.Ε. πατήστε εδώ.


 


Κυκλοφορεί το Κόκκινο Δελτίο

(τεύχος 13)

 

 

Θυμόμαστε
το σ. Χρίστο Μπίστη

σας αρέσει η νέα μας εμφάνιση;